Galeria zdjęć
1.GALERIA 2020r.2.GALERIA 2019r.3.GALERIA 2018r.4.GALERIA 2017r.5.GALERIA 2016r.6.GALERIA 2015r.7.GALERIA 2014r.8.GALERIA 2013r.9.GALERIA 2012r.10.GALERIA 2011r.11.MIĘDZYNARODOWE PLENERY MALARSKIE12.SĘPOLEŃSKI UNIWERSYTET DZIECKA13.SĘPOLEŃSKA AKADEMIA SUKCESU14.SĘPOLEŃSKA STREFA PODMIEJSKA - ARTIKi15.MUZYKA KLASYCZNA16.FOLKLOR I TRADYCJA17.WYSTAWY18.GALERIA GWIAZD19.SĘPOLEŃSKA SCENA KABARETOWA20.KOCHAMY POLSKIE SERIALE21.MUZYCZNE PODRÓŻE PO ŚWIECIE22.KULISY SŁAWY23.SAMI O SOBIE - REFLEKSJE GWIAZD24.JUBILEUSZ 50-LECIA CKiS

 Aktualności z "Satelit Kultury" i ARTIK'ów:

 

► WOK w Wałdowie jak malowany!

 

► Dzień Strażaka w ARTiK'u w Lutowie

 

► ARTiK z Lutowa obchodzi Dzień Flagi

 

► Halo tu Ziemia - ARTiK Wałdowo zdalnie

 

► Kicające zające z ARTIK'u w Wałdowie

 

► ARTiK z Lutowa w oczekiwaniu na Święta Wielkanocne

 

►  Pracowite Maluchy z ARTiK'a w Lutowie

 

► Maluchy z ARTiK'a w Lutowie przygotowują pyszności w domach

 

► ARTIK Lutowo - Światowy Dzień Opowiadania Baśni

 

► Śladami dinozaurów - ARTIK w Lutowie

 

► ARTiK z Lutowa poznaje świat za pomocą zmysłów

 

► Dzień Kobiet i Mężczyzn w Lutowie

 

► Dzień Kobiet , Dzień Mężczyzny i Dzień Sołtysa w Wilkowie.

 

► "Jak za dawnych lat" – Dzień Babci i Dziadka - Lutowo

 

► Dzień Babci i Dziadka w Wilkowie.

 

► Muzyczna kawiarenka dla babci i dziadka - Wałdowo

 

► Lutowo Dzień Babci i Dziadka

 

► Ferie zimowe w Lutowie

 

► Występ na dużej scenie - ARTiK Lutowo

 


 


 

 


 

Administracja strony:

Jacek Wojtania
gg. 16209213
e@mail: ckis.jacek@go2.pl

 Archiwum aktualności 2020 [5]

 

 

 

 


 


NIE KORONA CZYNI KRÓLA – rozstrzygnięcie!


    Z ogromną radością informujemy zainteresowanych wyzwaniem NIE KORONA CZYNI KRÓLA ogłoszonym przez Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim, że spośród 22 uczestników wyłoniliśmy czworo zwycięzców, cieszących się największą liczbą polubień pod postem na platformie społecznościowej FACEBOOK.
Łącznie w głosowaniach uczestniczyło 3.614 osób.
W gronie szczęśliwych laureatów znajdują się;
OLGA CHMIEL - 801 głosów
OLA RZEPKA- WOŹNIAK - 590 głosów
JULIA GÓRNIAK - 443 głosy
JULIANNA TYDA - 442 głosy

Serdecznie gratulujemy i dziękujemy wszystkim uczestnikom oraz obserwującym wydarzenie za zaangażowanie.
    Pozostajemy pod ogromnym wrażeniem Waszych talentów i mamy nadzieję, że z radością weźmiecie aktywny udział w kolejnych, stworzonych przez zespół CKiS inicjatywach.
Po odbiór nagród - rocznych karnetów na seanse filmowe odbywające się w siedzibie Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim, zapraszamy w momencie przywrócenia działalności kina.


Tekst – Ewa Quiring - Korczak


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 40: Muzeum Indyjskie w Kalkucie


    Dziś przenosimy się do Azji by odwiedzić najstarsze muzeum w rejonie Azji i Pacyfiku i największą instytucję kulturalną w całych Indiach – Muzeum Indyjskie, które znajduje się w Kalkucie. To jedno z najstarszych muzeów na świecie, gromadzącym obiekty z różnych dziedzin sztuki.
    Muzeum Indyjskie powstało w roku 1814, w salach muzealnych prezentowane są między innymi: szkielety dinozaurów, meteoryty, egipskie mumie, prochy Buddy, jak również pokaźne kolekcje rzadkich antyków i sztuki indyjskiej. Na przestrzeni 930 metrów kwadratowych (trzy piętra) znajdziemy łącznie ponad 100 000 eksponatów, podzielonych tematycznie na następujące działy: sztuka, archeologia, antropologia, geologia, zoologia i botanika. Wspaniałą konstrukcję w stylu neoklasycznym zaprojektował słynny architekt W.L. Grandville. Na parterze znajdziemy głównie dzieła sztuki architektonicznej z I wieku p.n.e., na pierwszym piętrze znajduje się imponująca Galeria Malarstwa, dalej na zwiedzających czeka jeszcze bogata kolekcja monet, a na ostatnim, trzecim piętrze słynna Galeria Egipska, w której zobaczyć możemy między innymi 4000-letnią egpiską mumię. Obok niej mamy również pomniejsze galerie sekcji zoologicznej, botanicznej, artystycznej i archeologicznej – wszystkie poświęcone kulturze i sztuce starożytnej. Trzy piętra wspaniałych eksponatów czekają na wirtualne zwiedzanie, o tutaj - https://artsandculture.google.com/partner/indian-museum-kolkata

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 39: Muzeum Sztuki w Kopenhadze


    Byliśmy już w Szwecji i Norwegii, ale Skandynawia ma do zaoferowania znacznie więcej w dziedzinie kultury i sztuki, dlatego w 39. odcinku naszych wirtualnych podróży po świecie zapraszamy Państwa do Danii, gdzie zwiedzimy muzeum sztuki Ny Carlsberg Glyptotek.
    Co ciekawe, duńskie muzeum poświęcone jest w znacznym stopniu sztuce starożytnej krajów znad basenu Morza Śródziemnego (Mezopotamii, starożytnego Egiptu, Grecji, Etrurii, Rzymu), bogata kolekcja uzupełniana jest jednak systematycznie o dzieła sztuki XIX-wiecznej Francji i Danii. Muzeum powstało jako dar dla społeczeństwa duńskiego, ufundował je w 1882 kolekcjoner, browarnik i filantrop, Carl Jacobsen (syn założyciela najpopularniejszego duńskiego browaru Carlsberg). Jacobsen zbierał rzeźby z różnych okresów, przede wszystkim jednak grecko-rzymskie rzeźby z marmuru oraz współczesne mu rzeźby francuskie i duńskie. Osobiście interesował się również malarstwem, a zwłaszcza pracami mistrzów włoskiego renesansu i baroku, z którymi zapoznał się podczas swych licznych podróży po Europie, stąd w jego zbiorach znalazły się rysunki artystów duńskich i zagranicznych oraz znacząca kolekcja medali i plakiet. Tematycznie podzielone zbiory rozmieszczone zostały w trzech obiektach, w jednym z nich znajdują się wyłącznie zbiory sztuki duńskiej oraz francuskiej, w innym możemy podziwiać kolekcję antyków, a w najnowszym, oddanym do użytku w 1996 roku,  znajdziemy liczne obrazy francuskich mistrzów. Wśród eksponatów szczególnie wartych wyróżnienia znajdują się m.in. Statua kanclerza królewskiego, pochodząca ze świątyni Amona w Karnaku, powstała w 1700 r. p.n.e., głowa Faraona Amenemhata III (jeden z najstarszych portretów na świecie), rzeźba etruskiej bogini świata podziemnego, marmurowa głowa Aleksandra Wielkiego, posągi Apollo czy Melpomeny czy rzeźby Auguste’a Rodina, takie jak Myśliciel lub Pocałunek. Wśród obrazów natrafimy na dzieła Paula Cezzane’a, Vincenta van Gogha czy Paula Gaugina. Wizyta w duńskim muzeum to niesamowicie wartościowa podróż przez kilkanaście wieków światowej sztuki, która pozwala nam prześledzić nie tylko rozwój artystycznego warsztatu, ale też sposób postrzegania rzeczywistości, zmienność inspiracji i repertuaru obiektów, stanowiących konceptualne podstawy poszczególnych dzieł sztuki. Jeśli chcecie się Państwo w taką podróż udać – a zapewniamy, że warto – wystarczy kliknąć w link - https://artsandculture.google.com/partner/ny-carlsberg-glyptotek


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Porana kawa z...


... Juliusz Kossak
(1824-1899)


    Juliusz Fortunat Kossak urodził się w Nowym Wiśniczu w rodzinie szlacheckiej herbu Kos. Od wczesnego dzieciństwa mieszkał we Lwowie. Na wyraźną prośbę matki skończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, jednocześnie uczył się malarstwa u Jana Maszkowskiego.
W 1855 r poślubił Zofię Gałczyńską, z którą wyjechał do Paryża, gdzie przez 5 lat studiował samodzielnie zbiory muzealne. Tam też przyszli na świat trzej synowie Kossaków – m.in. Wojciech, który w ślad za ojcem został znanym malarzem.
Kossakowie w 1860 r przenieśli się do Warszawy, gdzie Julisz Kossak kierował działem artystycznym Tygodnika Ilustrowanego, w którym zamieszczał również swoje grafiki, rysunki.
Artysta kupił dworek w Krakowie, zwany Kossakówką, do którego przeniósł się wraz z rodziną. Krakowski dom malarza był miejscem spotkań towarzyskich elity artystycznej. Bywali tam m.in. Adam Asnyk, Henryk Sienkiewicz, Stanisław Witkiewicz, Józef Chełmoński, Julian Tuwim czy Ignacy Paderewski.
Juliusz Kossak angażował się bardzo w działalność kulturalną Krakowa, działał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych.
Od 1854 r wystawiał swoje liczne dzieła w Polsce i za granicą.
Dzieła Juliusza Kossaka to głównie akwarele, grafiki oraz ilustracje do książek.
Uważany jest za twórcę polskiego malarstwa batalistycznego , za klasyka malarstwa literackiego.
Wychowany w duchu patriotycznym miał potrzebę spełnienia misji, malował "ku pokrzepieniu serc". Poprzez swoją twórczość chciał podtrzymać Polaków – pozbawionych ojczyzny w okresie rozbiorów – w duchu historii, przeszłości Polski.
Ulubionym tematem artysty były sceny rycerskie, a szczególne miejsce w jego galerii dzieł stanowią obrazy, których głównym tematem jest koń.
Kossak fascynował się przyrodą, folklorem, obyczajowością. Malował sceny rodzajowe – obrazy "Jarmark koński w Krakowie", "Polowanie w zimie", "Myśliwy z ogarami", malował portrety , m.in. "Książę Józef Poniatowski na koniu".
Jego najbardziej znane dzieła historyczne to m.in. "Sobieski pod Wiedniem", "Bitwa pod Parkanami", "Chodkiewicz pod Smoleńskiem".
Juliusz Kossak stworzył ilustracje do dzieł literackich m.in. Adama Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza, do "Pamiętników" Jana Chryzostoma Paska.
W "Tygodniku Ilustrowanym" prezentował cykl rysunków "Dawne ubiory i uzbrojenie".
Zaprojektował m.in. medal Kościuszki (1894 r) i medal J.H.Dąbrowskiego.
Ten wszechstronny artysta od czasu zakupu Kossakówki żył tam i tworzył do swojej śmierci w 1899 r.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Katarzyna Falkowska


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 38: Niemieckie Muzeum Historyczne

    Pora na kolejną sąsiedzką wizytę. Tym razem zapraszamy za zachodnią granicę, do Berlina. A tutaj zwiedzimy założone w 1987 roku z inicjatywy kanclerza Helmuta Kohla, Niemieckie Muzeum Historyczne.
    Muzeum powstało przy okazji obchodów 750-lecia Berlina. Jego siedzibą jest Zeughaus, najstarszy budynek centralnej dzielnicy stolicy Niemiec. Po gruntownym remoncie i wzniesieniu nowego pawilonu dla wystaw czasowych, od 2006 roku udostępniane dla zwiedzających są także stałe ekspozycje, m.in. licząca 8 tysięcy eksponatów kolekcja „Historia Niemiec w obrazach i dokumentach”. Wystawa zajmuje dwa poziomy i podzielona jest na 9 okresów historycznych. Bogate zbiory muzeum pozwalają na regularne organizowanie nawet trzech lub czterech wystaw czasowych jednocześnie. Ekspozycje uzupełniane są o multimedialne stacje, będące ciekawym, nowoczesnym urozmaiceniem. To właśnie tutaj 25 marca 2007 roku została podpisana tzw. Deklaracja berlińska, będąca aktem prawnym Unii Europejskiej. Niemieckie Muzeum Historyczne to dwa tysiące lat historii Niemiec w pigułce. Już teraz możecie udać się na taką wirtualną lekcję historii i pozwiedzać muzeum online, wystarczy kliknąć tutaj - https://artsandculture.google.com/partner/deutsches-historisches-museum


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Poranna kawa z...


... Jacek Malczewski
( 1854-1929)


   Jest malarzem zwanym "ojcem symbolizmu" w malarstwie polskim przełomu XIX i XX wieku. Pochodzi ze starej rodziny szlacheckiej herbu Tarnawa.
Kształcił się u Adolfa Dygasińskiego podzas pobytu w majątku wuja w Wielgiem. 4 lata później wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął naukę w gimnazjum i jednocześnie został wolnym słuchaczem krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych . Na prośbę Jana Matejki przerwał naukę w gimnazjum i i studiował tylko w SSP. W 1875 r Malczewski wyjechał do Paryża. 2 lata później wrócił do pracowni Matejki.
Jacek Malczewski zwiedził Włochy, Lwów, Podole i wziął udział w zorganizowanej przez Karola Lanckorańskiego wyprawie archeologicznej do Azji Mniejszej, gdzie wykonywał szkice przy wykopaliskach.
Ożenił się z Marią Gralewską, córką krakowskiego aptekarza, mięli dwoje dzieci: córkę Julię i syna Rafała, który też został malarzem.
   Jacek Malczewski angażował się w działalność pedagogiczną w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. na kursach malarstwa uczył kobiety, które w tamtych czasach nie miały praw studiować, z biegiem lat został profesorem i rektorem w/w uczelni. Funkcję tę pełnił od 1912 r do wybuchu I wojny światowej.
W 1897 r został jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" .
W latach 1923-1926 mieszkał we dworze w Lusławicach, gdzie założył szkółkę malarską dla utalentowanych dzieci wiejskich.

   Malczewski w historii malarstwa zapisał się jako wybitny, ceniony malarz, wielokrotnie nagradzany za swoją twórczość. W latach 90-ątych XIX wieku zaczął malować obrazy symbolistyczne. Tematyką jego dzieł była m.in. wieś polska z elementami mitologii greckiej i rzymskiej , portrety i autoportrety ( cykl obrazów "Moje życie").
Ogromny wpływ na artystę miała smierć ojca w 1884 r , co znalazło odbicie w obrazach Malczewskiego przedstawiających motyw śmierci.
Patriotyzm zaszczepiony artyście przez ojca i kwestia narodowo – wyzwoleńcza również odnalazły ujście pod pędzlem Malczewskiego. Wątki martyrologii i historyczno-patriotyczne odnaleźć można m.in. w obrazach "Na etapie. Sybiracy", "Sybiracy", "W tumanie", "Eloe". W obrazach przedstawiających epizody z życia powstańców na Syberii , ukazł ich chwile odpoczynku, modlitewnego skupienia, refleksji, czuwanie przy zmarłych ( "Wytchnienie", "Smierć na etapie").

   Artysta pod koniec życia stracił wzrok. Umarł w Krakowie. Zgodnie z jego ostatnią wolą, został pochowany ubrany we franciszkański habit w Krypcie Zasłużonych na Skałce.

   Znaczna kolekcja dzieł Malczewskiego znajduje się w Galerii Sztuki we Lwowie , równiez w Muzeum Narodowym w Poznaniu, w Muzeum Narodowym w Warszawie  a także w Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu. 


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst - Katarzyna Falkowska


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 37: Zamek w Angers


    Pora na kolejny zamkowy spacer. Tym razem podróżujemy do Francji, do regionu Kraju Loary, miasta Angers, gdzie znajduje się XIII-wieczny zamek Angers (Château d’Angers) z najstarszą (XIV w) i w dodatku największą na świecie kolekcją gobelinów (Gobeliny Apokalipsy).
    Jest to jeden z najstarszych zamków położonych w dolinie Loary. Pierwotnie służył jako siedziba książąt andegaweńskich. Zamek jest bardzo surowy, wykonany z szarego kamienia, a jego charakter podkreślił Ludwik IX, który z zamku uczynił fortecę. Wybudował wokół budowli potężne mury obronne oraz cylindryczne wieże z otworami strzelniczymi. Zamek w kolejnych latach pełnił m.in. funkcje cytadeli, garnizonu czy więzienia. Dla zwiedzających niewątpliwą atrakcją jest znajdujący się wewnątrz niesamowity arras pochodzący z XIV w., który ma długość aż 144 m i przedstawia sceny z Apokalipsy św. Jana. W osuszonych fosach założono piękne ogrody kwiatowe, które dziś stanowią imponującą, kolorową dekorację wokół zabudowań. Dzięki Google Arts&Culture możecie Państwu już teraz przespacerować się wśród kwiatowych labiryntów, podziwiać widok z najwyższej zamkowej wieży, zejść do lochów lub z bliska przyjrzeć się wspomnianemu wyżej arrasowi. Od czego zaczniecie? Najpierw od kliknięcia w podany link - https://artsandculture.google.com/partner/ch%C3%A2teau-d-angers


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


WOK w Wałdowie jak malowany!

    Podczas, gdy – z konieczności – więcej czasu spędzamy „wewnątrz” niż „na zewnątrz”, zaczynamy bacznie rozglądać się dookoła, przyglądamy się naszym czterem kątom i nagle dostrzegamy, że warto by tu co nieco odświeżyć czy poprawić. Takie – jakby nie patrzeć – wiosenne porządki to przecież niepisana tradycja. A, że czas ku temu jest jak najbardziej odpowiedni, to w Wałdowie wiosna już na całego. Odświeżone i pomalowane pomieszczenia Wiejskiego Ośrodka Kultury świecą się i błyszczą nowością! Ten błyskawiczny remont sprawił, że wałdowski WOK już od progu tętni życiem. Wierzymy, że już wkrótce będą mogli się Państwo przekonać o tym osobiście, póki co pozostaje nam pochwalić się wirtualnie.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst - Michał Pick


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 36: Biały Dom

    Kto by pomyślał, że bez wychodzenia z domu dane nam będzie zwiedzić siedzibę prezydenta Stanów Zjednoczonych? Dziś mamy taką możliwość i niepotrzebna nam jest do tego wiza! Jedyne czego potrzebujemy, to dostęp do Internetu i odrobina wolnego czasu. Jeśli takim Państwo dysponujecie, zapraszamy do Białego Domu!
    Nazwa „Biały Dom” funkcjonuje od roku 1901 i nadał ją obiektowi, który wcześniej określany był mianem Pałacu Rezydenckiego, Domu Prezydenckiego bądź Siedzibą Władz Wykonawczych, dwudziesty szósty prezydent USA, Theodore Roosvelt. Sam budynek wzniesiony został w roku 1800 i pierwszym prezydentem, który sprawował w nim urząd był John Adams Jr. W rezydencji zatrudnionych jest około 100 pełnoetatowych pracowników, a dorywczo pracuje tam jeszcze 250 osób, m.in. odźwierni, kucharze, floryści, pokojówki, kamerdynerzy, portierzy, malarze, stolarze, elektrycy, hydraulicy, mechanicy i kaligrafiści. Budynek podzielony jest na trzy zasadnicze części:
- zachodnie skrzydło - miejsce faktycznego urzędowania prezydenta i najważniejszych urzędników jego administracji oraz ich współpracowników. To tutaj znajduje się Gabinet Owalny, od 1909 pełniący rolę miejsca codziennej pracy prezydenta
- wschodnie skrzydło – znajdują się tu biura Pierwszej Damy i podległych jej urzędników. Zlokalizowano tam także pomieszczenia związane z turystyczną rolą Białego Domu oraz działy urzędu prezydenckiego odpowiedzialne za organizację różnego rodzaju imprez i ceremonii. Pod Wschodnim Skrzydłem znajduje się bunkier wybudowany w czasie II wojny światowej dla prezydenta Franklina Roosvelta. Obecnie pomieszczenie służy za centrum zarządzania kryzysowego i jest w stanie przetrwać nawet atak nuklearny
- rezydencja wykonawcza – najstarsza część budynku, w której mieści się, służące do celów reprezentacyjnych i ceremonialnych tzw. „piętro państwowe”, biblioteka oraz pomieszczenia gospodarcze
Czy do zwiedzenia Białego Domu trzeba szczególnie zachęcać? Tym bardziej, gdy mamy teraz możliwość nie tylko zajrzenia do środka, ale również wirtualnej przechadzki pięknymi ogrodami prezydenckimi. Google Arts&Culture jest prawdziwym oknem na świat! Drzwi Białego Domu stoją przed Państwem otworem, o tutaj - https://artsandculture.google.com/partner/the-white-house  


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Poranna kawa z...


...Józef  Chełmoński
(1849 – 1914)


Józef Chełmoński jest polskim reprezentantem realizmu w malarstwie.

   Artysta wywodzi się ze szlachty mazowieckiej. Od dzieciństwa obcował ze sztuką, gdyż i matka jego – Izabela z Łoskowskich Chełmońska rozmiłowana była w sztuce (i literaturze) jak i ojciec – Józef Adam Chełmoński , wójt gminy Boczki – pasjonował się malarstwem (i muzyką).
Malarz uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej oraz w prywatnej pracowni Wojciecha Gersona (1867-1872), następnie studiował w Monachium (1872-1875), w międzyczasie zwiedzał Włochy, Podole, Ukrainę. W 1875 r wyjechał do Paryża, gdzie zyskał dużą popularność jako malarz,  tematyka jego obrazów uznana została jako oryginalna.
   Józef Chełmoński ożenił się z Marią Szymanowską ( była ona jego daleką powinowatą). Małżeństwo Chełmońskich wychowało 4 córki i 2 synów, natomiast troje ich dzieci zmarło.
Z powodu śmierci najmłodszych dzieci, kłopotów rodzinnych, nieporozumień z żoną, wobec której Chełmoński stosował przemoc, artysta często wyjeżdżał z Warszawy do swojej pracowni pod Grodziskiem Mazowieckim do Klukówki. Z biegiem czasu kupił tam dworek, do którego się wyprowadził i mieszkał tam do śmierci.

   Obrazy Józefa Chełmońskiego przedstawiają sceny rodzajowe z życia wsi polskiej i ukraińskiej, sceny myśliwskie, pejzaże. Malując w swych dziełach postaci wieśniaków, szlachciców, żebraków, Żydów , artysta prezentował je dosadnie, charakterystycznie (np. obraz " Targ wiejski").
Jego dzieła ukazywały "rdzenną polskość" i "ukraińską rodzimość".
Podczas pobytu w Paryżu Chełmoński wspomagał się przy tworzeniu szkicami, notatkami, fotografiami ze swych podróży. Jego obrazy powstawały wtedy bez bezpośredniego kontaktu malarza z ojczyzną w trakcie procesów twórczych.

   Obrazy "Bociany", "Babie lato", "Odlot żurawi", "Czwórka.Po stepach", "Noc na Ukrainie" to niektóre ze zbioru dzieł Chełmońskiego. Jego płótna i rysunki znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie i w Domu Pracy Twórczej w Radziejowie.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Katarzyna Falkowska


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 35: Międzynarodowe Muzeum Sztuki Dziecięcej

    Przed chwilą ogłosiliśmy, że wkraczamy w decydujący etap głosowania w konkursie #niekoronaczynikróla, nadal nie możemy wyjść z podziwu nad kreatywnością i talentami dzieci oraz młodzieży, która zgłosiła się do konkursu. Raz jeszcze zachęcamy do głosowania, szczegóły na ten temat znajdziecie w poście zamieszczonym dzisiaj rano, a tymczasem zapraszamy Was – tematycznie – na wirtualny spacer po Międzynarodowym Muzeum Sztuki Dziecięcej!
    Taka, pionierska instytucja znajduje się w stolicy Norwegii, Oslo. Powstała w roku 1986 i w jej zbiorach znajdują się artystyczne prace dzieci z ponad 180 krajów, które składają się na ogromną kolekcje prezentującą rozmaite aspekty folklorystyczne i kulturowe różnych nacji. Uhonorowanie „małych artystów” jest jednym z działań na rzecz promocji praw dziecka, ale stanowi też interesującą podstawę dla badaczy kultury i sztuki – dzięki takiemu muzeum mamy bowiem niesamowitą okazję poznania i porównania różnych perspektyw i sposobów widzenia oraz rozumienia świata wraz z jego wszystkimi zawiłościami. Wszak czysta, niezmącona ograniczającymi schematami, wyobraźnia dziecka jest najbliższa perspektywie prawdziwego artysty. I właśnie z szacunku dla takich, prawdziwych artystów, zapraszamy Was do zwiedzenia Międzynarodowego Muzeum Sztuki Dziecięcej, o tutaj - https://artsandculture.google.com/partner/the-international-museum-of-children Pokażcie swoim dzieciom, że ich artystyczne próby są doceniane na całym świecie.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Dzień Strażaka w ARTiK'u w Lutowie


    Strażak to bohater wyjątkowy, zawsze do działania i pomocy innym gotowy. Swoje życie co dzień ryzykuje, na wielki szacunek i podziw nasz zasługuje. Pożary, wypadki, powodzie i ogromne wichury, strażakom nie straszne ognia pazury. Szanują ich dzieci, rodzice, dziadkowie, nic złego się o nich nigdy nie powie. Zawsze gotowi do boju w każdym czasie i znoju. Dzielni, silni i szybcy gnają ochoczo, by służyć nam dzielnie pomocą.
    Każdego roku w ARTiK'u obchodziliśmy Dzień Strażaka, zapraszając ich przedstawiciela do nas na zajęcia. Zwiedzaliśmy także nasza remizę w Lutowie, w której znajduje się wóz strażacki i cały sprzęt gaśniczy. Niestety w tym roku nie jest nam to dane, ale wszyscy pamiętamy o naszych dzielnych strażakach, łączymy się z nimi duchowo, pozdrawiamy ich i przesyłamy życzenia:
Życzymy wam bezpiecznej służby, zawsze szczęśliwych powrotów z akcji, a także zdrowia, szczęścia oraz wszelkiej pomyślności w życiu osobistym. Niech św. Florian otacza Was opieką w wypełnianiu strażackiej powinności, a ta trudna służba niech będzie dla was źródłem satysfakcji i powodem do dumy.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Barbara Czarnota


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 34: Nationalmuseum w Szwecji

    Witamy ponownie po majowym weekendzie i zapraszamy na kolejną wirtualną podróż! Co powiecie Państwo na wizytę w szwedzkim Muzeum Narodowym? W tym celu udajemy się do stolicy Szwecji, Sztokholmu i za jednym kliknięciem myszki wnikamy do wnętrza XVIII-wiecznego budynku.
    Spora część kolekcji Nationalmuseum pochodzi z okresu grabieży podczas wojny trzydziestoletniej i prywatnych zbiorów szwedzkich monarchów. Początek bogatej kolekcji obrazów dały zbiory króla Gustawa Wazy, wśród których dominowały prace z północnych Niemiec i Flamandii. Systematycznie uzupełniane o kolejne prace i łupy wojenne kolekcja rozrastała się do niebotycznych rozmiarów. Dziś szacuje się, że w Nationalmuseum znajduje się około 600 000 tysięcy eksponatów! Sama kolekcja obrazów i rzeźb liczy sobie 16 000 egzemplarzy, a zbiory te wystawione są na trzech poziomach – na parterze podziwiać można dzieła z dziedziny grafiki i rysunku, na pierwszym piętrze znajdziemy ekspozycję poświęconą sztuce użytkowej i szwedzkiemu wzornictwu XX wieku, a na piętrze drugim obrazy i rzeźby podzielone według klucza: rzeźby Sergela, ikony, sztuka holenderska i flamandzka XVII wieku, sztuka francuska, włoska i hiszpańska XVII wieku, sztuka francuska XVIII wieku, sztuka francuska XIX wieku, sztuka szwedzka XIX wieku. Pragnąc wyróżnić najciekawsze eksponaty musimy przywołać takie nazwiska jak El Greco (obraz „Piotr i Paweł”), Jan Brueghel starszy („Wazon z kwiatami i insekty”), Peter Paul Rubens („Bachanalia na Andros”), Rembrandt („Spisek Claudiusa Civilisa”) czy Paul Cezanne („Martwa natura za statuetką”). Wśród ekspozycji sporą część obejmują także, rzecz jasna, obrazy i rysunki artystów w Szwedzkich –w tym bogata kolekcja portretów szwedzkich monarchów. A wszystko to, i jeszcze więcej, czeka już na Państwa pod podanym linkiem - https://artsandculture.google.com/partner/nationalmuseum-stockholm


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Poranna kawa z...



... Olga Boznańska
(1865 – 1940)
"Malarka  ciszy"


   Olga Helena Karolina Boznańska to polska malarka, przedstawicielka nurtu modernistycznego. Zasłynęła głównie jako portrecistka, malowała także wnętrza pomieszczeń , swojej pracowni, widoki z jej okna.
Artystkę od najmłodszych lat uczyła rysunku jej matka, która miała zamiłowanie do  sztuki.
Dalszą nauką Olgi było kształcenie się u Antoniego Adama Piotrowskiego i Kazimierza Pochwalskiego, a następnie na kursach malarstwa. Od 1886 r kontynuowała naukę w Monachium.
Jako kobieta nie miała praw studiować na Akademii Sztuk Pięknych, dlatego kształciła się w prywatnych szkołach Karla Kircheldorfa i Wilhelma Durra.
10 lat po przybyciu do Monachium zrezygnowała z nauczycieli, wynajęła własną pracownię i zaczęła wystawiać swoje prace w Monachium, Berlinie, Warszawie, Wiedniu. 2 lata później odniosła pierwsze sukcesy, wynikiem których były medale i wyróżnienia za jej twórczość.
Boznańska była w długoletnim narzeczeństwie z malarzem Józefem Czajkowskim, jednak związek ten się rozpadł.
Po raz ostatni odwiedziła Polskę – rodzinny Kraków w 1932 r.
W 1938 r na weneckim Biennale sprzedała 5 obrazów, w tym "Portret pani Dygatowej", który kupił włoski król. To były ostatnie sukcesy Boznańskiej. 2 lata później zmarła w Paryżu.
Artystka znana jest głównie ze sztuki portretowania, malowała również  autoportrety i wnętrza swojej pracowni, w której  tworzyła.
W portretach skupiała sie na oddaniu stanu psychicznego postaci, nastroju chwili. W dojrzałym okresie twórczości Boznańskiej charakterystyczne jest przedstawienie tła portretu i stroju malowanej postaci jako zarys jej duchowości, a sama postać zobrazowana jest jako eteryczna a jednocześnie wyrazista psychologicznie.
W bogatej galerii portretów autorstwa malarki, obejmującej zarówno dorosłych jak i dzieci, osoby pozujące często ukazane są jako zamyślone, w odosobnieniu, oddalone duchowo od rzeczywistości, ale są też portrety, gdzie model upozowany został reprezentacyjnie.
Wąska kolorystyka brązów i szarości stosowana przez Boznańską nadaje jej obrazom atmosferę melancholii i skupienia, z malowanych wnętrz pomieszczeń bije tajemniczość. Jej dzieła wydają się zasnute mgłą.
Wg badaczy sztuki do takich wrażeń w odbiorze twórczości malarki przyczynił się fakt, iż z biegiem czasu, nie malowała na płótnie lecz na tekturze, co dawało matowy efekt obrazów.
Wyszukana harmonia tonów kolorystyki, dopasowana umiejętnie do naturalnego koloru tekturowego podłoża sprawiła, że malarstwo Boznańskiej określone zostało jako oddające "ciche trwanie przedmiotów", "utajone życie kwiatów" – obrazy "Anemony", "Martwa natura z wazą".

"Dziewczyna z chryzantemami", "Portret Kazimierza Wizego", "Autoportret z japońską parasolką", "Portret pani w białym kapeluszu" to niektóre z licznych dzieł Olgi Boznańskiej.
Jej obrazy oglądać można w Muzeum Narodowym w Krakowie, we Wrocławiu , w Warszawie, w Muzeum Śląskim w Katowicach, w Musee d'Orsay w Paryżu.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst : Katarzyna Falkowska


Wystawa fotografii „Kochajmy to co nam bliskie”


    Dzień 2 maja to nie tylko Dzień Flagi. Jest to również Dzień Polonii i Polaków za granicą. Biel i Czerwień jest fundamentem wierności i przywiązania do polskości. W tym trudnym czasie pandemii, zostaliśmy z własnymi myślami i nieznanymi problemami, które przed nami. Trwamy w zadumie w refleksji nad Polską. Marzymy by powrócić do codzienności bez lęku o zdrowie i przyszłość naszych najbliższych i losy Biało Czerwonej.
Fotograficzne refleksje niech sprawią, że w tym dniu nasze serca będą biły dla Biało – Czerwonej. Gdziekolwiek bowiem los nas rzucił, pamiętajmy o Ojczyźnie i rodzinnym Domu, byśmy zawsze kochali to, co dobre i piękne … 
Kochajmy to, co nam bliskie. 


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Bogusława Zgrzeba


Janusz Korczak napisał „Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”.


    W tych trudnych dla całego świata dniach, zbliża się ten jeden wyjątkowy - dzień, który był zawsze najradośniejszy - Dzień Dziecka. Zróbmy wszystko aby nasze dzieci nie odczuły w tym dniu smutku. Pomimo zamkniętych placów zabaw, sprawmy aby dzieci były uśmiechnięte i radosne.
    Bardzo często ta dziecięca radość i uśmiech sprawiają, że MY dorośli zapominamy o troskach i problemach jakie przynosi nam szara codzienność.

Zatem zadbajmy o to, aby nie tylko w tym dniu były one szczęśliwe.
Przychylmy im nieba i razem z nimi uśmiechajmy się do życia.

Tekst Bogusława Zgrzeba


"Matczyna Miłość"


    W cyklu "Matczyna Miłość" przybliżymy Państwu dzieła malarstwa poświęcone macierzyństwu. Serdecznie zapraszamy na wspólne chwile refleksji o Matkach i dla Mam.

Tekst: Katarzyna Falkowska



"Portrety macierzyństwa"


    Macierzyństwo od zawsze dostarcza nam kobietom wielu skrajnych emocji. Mimo, że jest radością samą w sobie oraz niezaprzeczalnym cudem natury, miewa w życiu różne odsłony. Jakkolwiek byśmy się nie przygotowały do tej roli, los i tak napisze własny scenariusz. Portrety macierzyństwa to wystawa, której zamysłem było ukazanie matczynej więzi przez pryzmat miłości, a przecież miłość to czas oczekiwania, czas radości, to również przyjaźń, dojrzałość i tęsknota.

Tekst Aldona Heydebreck


„Quilling Art - moją pasją”


    Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim zaprasza do obejrzenia galerii pt.  „Quilling Art - moją pasją”, która odbędzie się w dniu 26 maja. Tematem laurek jest zbliżający się Dzień Matki. Jest to wyjątkowe i szczególne wydarzenie, któremu poprzez swoją twórczość chciałabym nadać unikalny charakter. Jak wiemy słowo ,,Mama" to jedno z najpiękniejszych słów, najdroższe i pierwsze które wymawiamy. Kartki wykonane zostały metodą quillingową. W polskim tłumaczeniu metodę quillingu można nazwać papierowym filigranem. Polega ona na zwijaniu wąskich pasków papieru w kształt spiralnej sprężyny, a następnie nadaniu jej różnych kształtów. Poprzez wystawę chciałabym zachęcić do tworzenia własnoręcznie kartek okolicznościowych co nadaje im wyjątkowy osobisty charakter.

Barbara Czarnotta


 


Niedopowiedziane Historie


   Niedopowiedziane Historie… wszystko, o co nie zdążyliśmy poprosić.
Arka Noego w Wiejskim Ośrodku Kultury w Wałdowie! W 100 rocznicę urodzin Jana Pawła II można będzie zobaczyć Arkę Noego – która ma symbolizować – przetrwanie i nadzieję na  lepsze dni. 18 maja będziemy mogli zamieścić w niej niedopowiedziane prośby, historie ze swojego życia, powierzyć swoje sekrety, pragnienia. Wszystko to, czego nie zdążyliśmy wcześniej powiedzieć Ojcu Świętemu. Jan Paweł II nadal jest dla nas Polaków przewodnikiem i autorytetem moralnym.
Dawał nam siebie do końca. My – dajmy Mu nasze niedopowiedziane historie.

Tekst - Bogusława Zgrzeba


Emisja 18 maja 2020
(www.ckissepolno.com.pl,
Facebook ,www.gmina-sepolno.pl)


(www.ckissepolno.com.pl, Facebook ,www.gmina-sepolno.pl)

 


Konstytucja 3 Maja 1791 roku


    Jan Matejko tworzył obraz w okresie  od stycznia do października 1891 roku.
Płótno pierwszy raz zostało pokazane w Krakowie na jubileuszowej wystawie w Sukiennicach z okazji 100 rocznicy uchwalenia konstytucji.
Obecnie obraz znajduje się w zbiorach Zamku Królewskiego w Warszawie.

Tekst: Katarzyna Falkowska

Więcej o obrazie dowiecie się w animacji przygotowanej przez Narodowe Centrum Kultury - https://youtu.be/_EjUJZPd2tk


 „Zaszum nam Polsko”



  

 Archiwalny film „Zaszum nam Polsko”, będący wspomnieniem koncertu Macieja Wróblewskiego w Sępólnie Krajeńskim.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim


PATRIOTYCZNIE ZDALNI - O WOLNOŚCI INACZEJ


Szanowni Państwo!
    Naszym największym marzeniem byłoby powitać Państwa jak zwykle, jak dawniej.
Podczas realizacji projektu PATRIOTYCZNIE ZDALNI - O WOLNOŚCI INACZEJ, jak nigdy dotąd uzmysłowiliśmy sobie, że jesteście Państwo najistotniejszą składową tej układanki, że cokolwiek zrodzi się w naszych głowach i sercach, nabiera sensu dopiero wtedy, kiedy poczujemy oddech z tej drugiej - Państwa strony.
Ten szczególnie trudny czas z jakim przyszło nam się zmierzyć, zmusza nas do poszukiwania innych niż zwykle obszarów działalności twórczej, do spojrzenia na kulturę z nieznanej nam dotąd perspektywy.
Nie ustajemy w wysiłkach, aby sprostać temu jakże trudnemu wyzwaniu, a jednym z naszych największych pragnień jest to, abyście nie zapominali o nas Państwo, przyjmując nas w swoich domach jak dawniej, z otwartymi ramionami.
Projekt PATRIOTYCZNIE ZDALNI - O WOLNOŚCI INACZEJ poza artystycznym wymiarem jest próbą pokrzepienia, ale przede wszystkim drogowskazem do pozornie tylko utraconej wolności.
Przekraczając próg Państwa domów mamy głęboką nadzieję odnaleźć wspólnie z Państwem utracony entuzjazm wierząc, że ,,Jedyna wolności to zwycięstwo nad samym sobą ".

Z artystycznym pozdrowieniem – Zespół CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst - Ewa Quiring- Korczak


Rekonstrukcja historyczna

 

   Tym razem chcielibyśmy przypomnieć Państwu szereg rekonstrukcji historycznych, których dokonaliśmy przy współpracy z Państwem – mieszkańcami Sępólna i okolic. Razem odtwarzaliśmy klimat dwudziestolecia międzywojennego, bawiliśmy się na listopadowym raucie z Marszałkiem Piłsudskim i Polą Negri, biliśmy kolejne rekordy w jednoczesnym tańcu poloneza, uczestniczyliśmy w nagrywaniu filmu „Karolewo 1939”, graliśmy o królewski tron, bawiliśmy się podczas święta flagi i Europejskich Dni Dziedzictwa Kulturowego. To kolejny przykład współpracy z Państwem, naszymi odbiorcami, na rzecz kultury i sztuki, kultywowania tradycji i obyczajów, nowoczesnego patriotyzmu, łączącego dydaktyzm z zabawą. Zapraszamy do oglądania! Materiały CKiS w Sępólnie

Krajeńskim Tekst – Michał Pick


 Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 33: Muzeum Narodowe w Krakowie


    Odwiedzaliśmy już wspólnie krakowskie Muzeum Sztuki Współczesnej, ale później przenieśliśmy się do Watykanu, by odbyć spacer po Muzeach Watykańskich. Teraz proponujemy jednak wrócić do Krakowa, by odwiedzić najstarsze i największe w Polsce muzeum z przymiotnikiem „narodowe” w nazwie.
    Muzeum powstało w roku 1879 i aż do czasów I wojny światowej było jedynym dostępnym dla publiczności obiektem muzealnym na ziemiach polskich. Wyjątkowy status krakowskie Muzeum Narodowe utrzymuje do dziś, jest bowiem placówką o największe liczbie kolekcji, budynków i stałych galerii w Polsce. Posiada ono bogaty zbiór dzieł sztuki polskiej, europejskiej i pozaeuropejskiej, co stawia je na pozycji jednej z najważniejszych i najciekawszych kolekcji nie tylko w Polsce, ale na świecie. W skład tych zbiorów wchodzą drogocenne obrazy, grafiki, rzeźby, numizmaty, dzieła rzemiosła artystycznego, starodruki, rękopisy i rozmaite pamiątki historyczne. To tutaj znajdują się takie dzieła i eksponaty, jak „Hołd Pruski” Jana Matejki, płaskorzeźba Wita Stwosza, „Chrystus w Ogrodzie Oliwnym”, XIV-wieczny witraż z krakowskiego klasztoru Dominikanów, „Madonna z Dzieciątkiem” czy kurtka marszałka Piłsudskiego. Muzeum Narodowe w Krakowie obejmuje łącznie dziesięć oddziałów, w tym Pałac Biskupa Erazma Ciołka, Dom Jana Matejki czy Muzeum Karola Szymanowskiego. Dzisiaj możecie zwiedzić je wszystkie wirtualnie. Nie ma na co czekać, zapraszamy! https://artsandculture.google.com/partner/the-national-museum-in-krakow


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 32: Pałac Ostromecko


    Dzisiaj również proponujemy sąsiedzką wizytę, ale zdecydowanie bliższą niż poprzednie. Zapraszamy do kompleksu pałacowo-parkowego w podbydgoskim Ostromecku, który właśnie „otworzył się” na wirtualne zwiedzanie.
    Prace nad budową pałaców, które proponujemy dzisiaj odwiedzić, trwały na przełomie XVIII i XIX wieku. Najpierw (w roku 1766) na terenie 38-hektarowego parku wzniesiony został mniejszy – barokowy Pałac Stary (zwany także myśliwskim lub Pałacem Mostowskich, od nazwiska pierwszych właścicieli), nieco później, w roku 1848 ukończono budowę większego, zaprojektowany na wzór neoklasycystyczny Pałacu Nowego (zwany także Pałacem Schönbornów). Całość otacza park, urządzony w stylu angielskim i włoskim. U stóp Pałacu Starego rozpościera się jeden z nielicznych w Polsce ogrodów włoskich w stylu renesansowym. Wszystkie obiekty zostały ujęte w rejestrze zabytków województwa kujawsko-pomorskiego. W Pałacu Starym mieści się muzeum fortepianów, które powstało w roku 1978 z inicjatywy ówczesnego dyrektora Filharmonii Pomorskiej, Andrzeja Szwalbego, w Pałacu Nowym znajdują się piękne sale, które stanowią centrum większych imprez i balów, a w parku latem odbywają się okolicznościowe imprezy plenerowe oraz rekonstrukcje historyczne. Dziś możecie Państwo zobaczyć to wszystko za jednym „kliknięciem”! Ten link przeniesie Was do Pałacu Starego - https://newmediavr.com/ops/ a klikając w ten, znajdziecie się tuż przed wejściem do Pałacu Nowego - https://newmediavr.com/opn/ Nie ma na co czekać, zapraszamy do zwiedzania!


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick

 


Poranna kawa z ...


... Jan Matejko
(1838 – 1893)


   Wybitne dzieła sztuki malarstwa takie jak : "Bitwa pod Grunwaldem", " Hołd Pruski", "Stańczyk", "Kazanie Skargi", "Unia Lubelska", "Joanna d'Arc", "Rejtan – Upadek Polski", "Konstytucja 3 maja 1791 roku" nie są chyba obce nikomu z nas,  zostały namalowane przez Jana Matejkę i są częścią z  ponad trzystu obrazów artysty.
Malarz urodził się w Krakowie, gdzie żył, tworzył i tam też umarł.
Był dziewiątym dzieckiem spośród jedenaściorga potomstwa państwa Matejko. Gdy miał 7 lat zmarła jego matka, co odcisnęło znaczny wpływ na osobowości przyszłego malarza. Miał niełatwe dzieciństwo – śmierć matki, surowy ojciec nie okazujący czułości swym dzieciom i nie akceptujący  artystycznej pasji syna, ciotka – siostra nie żyjącej matki, która przejęła obowiązki wychowawcze nad sierotami  nie zaznającymi jej starannej opieki .
Jan Matejko uczył się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie miał problemy z nauką ,  mimo poważnej wady wzroku rozwijał swój talent artystyczny. Tam też znęcali się nad nim inni uczniowie. W 1858 r otrzymał stypendium na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie zainspirowany dziełami Delaroche"a  odkrył, że malarstwo historyczne jest jego powołaniem. W wieku 24 lat namalował "Stańczyka" – jeden z najwybitniejszych swoich obrazów.
Artysta z pochodzenia w połowie był Czechem, jednak czuł się zawsze polskim patriotą.
Ożenił się ze swoją wielką miłością Teodorą Giebułtowską, z którą miał pięcioro dzieci. Żona artysty uważana była za osobę egoistyczną, despotyczną i kłótliwą. Mąż nazywał ją "Gwiazdą", "Władczynią", a gdy ona uważała, że jej pozycja muzy jest zagrożona , awanturowała się, mdlała, udawała, że jest chora. Z biegiem czasu została zamknięta w szpitalu psychiatrycznym.
Z powodu choroby małżonki i rozdawania swoich obrazów znajomym (zazwyczaj bogatym) Matejko popadł w kłopoty finansowe, przy czym nie szczędził datków na wsparcie ubogich.
Jan Matejko został dyrektorem Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, a także honorowym członkiem akademii paryskiej, berlińskiej, praskiej, wiedeńskiej oraz Akademii Rafaelowskiej w Urbino.
Walczył o upiększanie Krakowa i zachowanie jego zabytków. Współpracował przy konserwacji podczas odnawiania ołtarza Wita Stwosza w Kościele Mariackim, przy restaurowaniu gmachu Sukiennic, zamku na Wawelu oraz Kościoła Mariackiego, wykonywał rysunki inwentaryzacyjne podczas otwarcia ,w Katedrze Wawelskiej , grobów Kazimierza Wielkiego, Królowej Jadwigi i kardynała Oleśnickiego.
Do końca życia cieszył się sławą na całym świecie, doceniony został licznymi nagrodami. Po namalowaniu obrazu "Unia Lubelska" został udekorowany w Paryżu Legią Honorową.
Obrazy Jana Matejki wyróżnia skłonność autora do malowania tłumnych, wielopostaciowych scen, często rozwiniętych panoramicznie, ogromna skala ekspresji (ocierająca się wręcz o patos), niesamowita dramaturgia zarówno całych scen jak i póz i gestów poszczególnych postaci. Efektowna intensywna kolorystyka i kreacja niezwykle wyrazistych postaci sprawiają, że odbiorcom jego obrazów trudno jest oderwać wzrok od nich. W portretowaniu Matejko nie idealizował postaci, zdecydowanie bliższy był realistycznemu oddaniu osoby malowanej.
Mistrz wykształcił wielu malarzy, m.in. Wyspiańskiego i Malczewskiego.
Jan Matejko zmarł w wieku 55 lat z powodu pęknięcia wrzodu żołądka. Na Cmentarz Rakowicki w Krakowie odprowadziło go tysiące krakowian, a podczas jego pogrzebu bił Dzwon Zygmunt z Katedry Wawelskiej w Krakowie...

Zaprszamy do wirtualnych odwiedzin Domu Matejki w Krakowie , który jest oddziałem Muzeum Narodowego w Krakowie : https://mnk.pl/oddzial/dom-jana-matejki/zbiory/fotogalerie/dom-jana-matejki-zbiory

Materiały CKiS w Sępóólnie Krajeńskim
Tekst – Katarzyna Falkowska


 NIE KORONA CZYNI KRÓLA - GŁOSOWANIE


    Zainteresowanych ogłoszonym przez Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim wyzwaniem NIE KORONA CZYNI KRÓLA informujemy, że wchodzimy w drugi etap kwalifikacji laureatów.
Tym samym z ogromną radością informujemy , że powołane przez organizatora JURY ze względu na wysoki i wyrównany poziom prezentowanych talentów, jednogłośnie postanowiło po raz kolejny dać szansę wszystkim uczestnikom wyzwania, poddając Ich prezentacje ocenie obserwujących na platformie społecznościowej FACEBOOK CENTRUM KULTURY I SZTUKI w Sępólnie Krajeńskim .
Termin kolejnego i rozstrzygającego etapu mija 11maja 2020 roku, a o zwycięstwie zdecyduje największa liczba polubień (kciuk w górę) pod screenem zgłoszenia w naszym albumie zdjęć.
Lista laureatów wyzwania ogłoszona zostanie w dniu 12 maja 2020roku.
Zgłoszone do wyzwania prezentacje zamieszczone zostaną na profilu Facebook Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim w albumie zdjęć #niekoronaczynikróla_głosowanie.
Już dziś zachęcamy do oddawania głosów, tym samym serdecznie gratulując wszystkim uczestnikom talentu jak i zaangażowania.

Z artystycznym pozdrowieniem
Jury


Link do albumu: https://www.facebook.com/pg/ckissepolno/photos/?tab=album&album_id=3277444632276799


 „Depesza do Nieba”

„Kiedy wędruję po polskiej ziemi…
od Bałtyku poprzez Wielkopolskę,
Mazowsze, Warmię i Mazury…
i kontempluję piękno tej Ojczystej ziemi…
… Tu z wyjątkową mocą zdaje się
przemawiać błękit nieba,
zieleń lasów i pól,
srebro jezior i rzek.
Tu śpiew ptaków brzmi
szczególnie znajomo, po polsku.”

 Papież Jan Paweł II 1989r.

   Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Kraj. 18 maja 2020r. w 100 rocznicę urodzin Ojca Świętego Jana Pawła II zaprasza na multimedialną „Depeszę do Nieba.” Ojciec Święty ponad wszystko umiłował przyrodę, dlatego pośród jej piękna wysyłamy do Nieba depeszę. To wołanie do Jana Pawła II, prośba, podziękowanie za spuściznę Jego myśli, za testament godnego i pięknego życia. Jan Paweł II wielokrotnie w swoim nauczaniu nawoływał, aby człowiek nie niszczył naturalnego środowiska, które jest darem Bożym.
Podziwiając przyrodę – bądźmy bliżej Nieba.


                                    Tekst Bogusława Zgrzeba

 
Emisja 18 maja 2020r. 
(www.krajna.tv, Facebook, Youtube, www.kanal10.pl, www.ckissepolno.com.pl, www.gmina-sepolno.pl)


Jan Paweł II – ARTIK Wałdowo


   „ Jan Paweł II – kapłan, mentor, skarbnik życiowych drogowskazów w obiektywie wspomnień ”
Jeszcze zupełnie niedawno, jakby to było wczoraj, Gminna Pracownia Edukacji Kulturalnej ARTiK w Wałdowie miała zaszczyt gościć osobę, dla której Karol Wojtyła w pamięci swej zapisał miejsce szczególne, wyjątkowe. Mowa o panu Henryku Dziarnowskim, który przez 50 lat swojego życia był czynnym ślusarzem. W trakcie długiej praktyki zawodowej pan Henryk nie tylko aktywnie uczestniczył w pracach społecznych na rzecz parafii w Kamieniu Krajeńskim, ale również przekazał działkę budowlaną w Płociczu, na której pobudowano kościół. Ten wspaniały i szczytny gest oraz praca charytatywna pana Henryka została w 1984 r nagrodzona audiencją u papieża. Było to nie lada przeżycie dla naszego gościa, jak mówi sam zainteresowany :” od tamtej pory Jan Paweł II jest w moim życiu cały czas obecny” i dlatego pan Henryk chętnie odwiedza lokalne instytucje i dzieli się swoimi wspomnieniami, by kultywować historię papieskiego pontyfikatu.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst/fot. - Aldona Heydebreck


 Niedopowiedziane Historie


Niedopowiedziane Historie… wszystko, o co nie zdążyliśmy poprosić.
Arka Noego w Wiejskim Ośrodku Kultury w Wałdowie! W 100 rocznicę urodzin Jana Pawła II można będzie zobaczyć Arkę Noego – która ma symbolizować – przetrwanie i nadzieję na  lepsze dni. 18 maja będziemy mogli zamieścić w niej niedopowiedziane prośby, historie ze swojego życia, powierzyć swoje sekrety, pragnienia. Wszystko to, czego nie zdążyliśmy wcześniej powiedzieć Ojcu Świętemu. Jan Paweł II nadal jest dla nas Polaków przewodnikiem i autorytetem moralnym.
Dawał nam siebie do końca. My – dajmy Mu nasze niedopowiedziane historie.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst - Bogusława Zgrzeba
Fot. - Bożena Mania


"Światło, które nie gaśnie"


    Z okazji 100 rocznicy urodzin Ojca Św. Jana Pawła II Wiejski Ośrodek Kultury w Lutowie przygotował na miarę możliwości w obecnej sytuacji - wystawę plenerową. Zdjęcia przedstawiają obraz wykonany tzw. haftem krzyżykowym, który jest dziełem mieszkanki Lutowa Pani Katarzyny Drobjewskiej. Na wykonanie obrazu Pani Kasia poświęciła ok 2 miesięcy - jak sama mówi "odstresujących "wieczorów. Ojciec Św. bardzo kochał przyrodę, a nade wszystko bardzo kochał dzieci, zawsze chciał aby te niewinne istoty miały godne i dobre życie. Napisał list do nich, a teraz one modlą się do Niego.

Drogi Janie Pawle! Kochany Ojcze święty!
Chciałabym Ci powiedzieć, że po Twojej śmierci świat się zmienił, ale tak nie jest. Modlę się aby ludzie na świecie potrafili otworzyć swoje serca na prawdę, miłość i nadzieję. Ty tak wiele nas nauczyłeś. Ty tak bardzo kochałeś ludzi i Polskę. Jesteś już w niebie u naszego Niebieskiego Ojca, móld się proszę za nas, za naszą Ojczyznę. Jesteś na zwsze światłem, które nie gaśnie.


"Nadzieja zawiera w sobie światło mocniejsze od ciemności, jakie panują w naszych sercach"
 Jan Paweł II

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst/fot. -  Małgorzata Senska


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 43: Pałac Schönbrunn


    Dzisiaj odbywamy kolejną podróż do pięknego pałacu. A taki przyjdzie nam zwiedzić we Wiedniu. Tutejszy Schönbrunn, to kolejny obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pałacowe drzwi zostały uchylone, zapraszamy do środka!
    Schönbrunn wzniesiony został na przełomie XVII i XVIII wieku, na południowy zachód od austriackiej stolicy w parku, od którego pałac wziął swoją nazwę. To jedna z największych i najbardziej rozpoznawalnych rezydencji koronowanych głów Europy. Mówi się, że jest dla Wiednia tym, czym pałac w Wersalu dla Paryża. Dawniej była to letnia rezydencja Habsburgów. Pałac zachwyca cesarskimi pomieszczeniami paradnymi oraz imponującymi projektami ogrodowymi. Tu mieszkali kiedyś Maria Teresa, cesarz Franciszek Józef czy cesarzowa Elżbieta. Obiekt ten jest bez wątpienia jedną z najpiękniejszych barokowych budowli w Europie. Nic więc dziwnego, że to właśnie Schönbrunn cieszy się mianem najchętniej odwiedzanego zabytku w Austrii (i jednego z najczęściej odwiedzanych w całej Europie). Wewnątrz znajduje się łącznie 1441 pomieszczeń, choć udostępnionych dla zwiedzających jest „zaledwie” 45. Wnętrza są wykończone w stylu rokoko. W Sali Lustrzanej pałacu koncertował sześcioletni Mozart. W Chińskim Gabinecie Owalnym odbywały się sekretne konferencje Marii Teresy z kanclerzem, księciem Kaunitzem. W Wielkiej Galerii tańczono podczas kongresu wiedeńskiego, a dziś odbywają się tu spotkania przy wyjątkowych okazjach. W pokoju Vieux-Laque konferował Napoleon, natomiast w Błękitnym Salonie Chińskim cesarz Karol I w roku 1918 podpisał zrzeczenie się udziału w rządach, co było symbolicznym końcem monarchii. Park przy pałacu, zdobiony fontannami, rzeźbami, pomnikami, drzewami, kwiatami oraz imponującą Glorietą (budowla z pawilonem oraz zdobnymi  arkadami i kolumnami po bokach) jest przez cały rok otwarty dla gości. Planując wycieczkę do Wiednia warto Pałac Schönbrunn umieścić na liście „obiektów do zwiedzenia”. Zanim jednak będziecie mogli wybrać się tam Państwo osobiście, zachęcamy udać się na wirtualny spacer, który uruchomić możecie Państwo pod podanym linkiem - https://artsandculture.google.com/partner/schloss-schoenbrunn


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 42: Muzeum Australijskie


    W 42. odcinku naszych wirtualnych podróży po świecie przenosimy się na dotąd niezwiedzany przez nas kontynent. Udajemy się do Sydney, największego miasta  Australii by zwiedzić tamtejsze muzeum, które jest najstarszym muzeum w Australii, a także najstarszym muzeum historii naturalnej na świecie.
    Muzeum Australijskie zostało założone 30 marca 1827, początkowo funkcjonowało pod nazwą Muzeum Kolonialne, dopiero w 1836 nazwa muzeum została zmieniona na Muzeum Australijskie. Znajdziemy tutaj bogate kolekcje kręgowców i bezkręgowców, eksponaty z zakresu paleontologii i antropologii, a także zbiory minerałów – łącznie daje to ogromną liczbę 18 milionów eksponatów! Wśród nich znajdują się niezwykle cenne informacje kulturowe i biologiczne, które są dostępne dla badaczy z całego świata. Obecnie międzynarodowa grupa 60 naukowców prowadzi badania i korzysta ze szczegółowej bazy danych obejmującej wszelkie informacje o kolekcji.  To prawdziwa mekka wszystkich pasjonatów antropologii, paleontologii czy etnografii. Aby uważnie i dokładnie zapoznać się z muzealnym skarbami należałoby zarezerwować sobie przynajmniej kilka dni na zwiedzenia, podzielone strategicznie na etapy. Dziś możecie zrobić to Państwo bez wychodzenia z domu, aczkolwiek nawet takie wirtualne eksplorowanie wnętrz Muzeum Australijskiego jest czasochłonne – tutaj każdy szczegół przyciąga naszą uwagę, a wynikająca z prywatnego zwiedzenia intymność sprawia, że możemy się całkowicie zatracić w tym spacerze pośród pierwocin wytworów kultury człowieka i natury. Zacznijcie Państwo już teraz - https://artsandculture.google.com/partner/australian-museum-sydney


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


Poranna kawa z...


... Stanisław Witkiewicz
(1851 – 1915)


   Stanisław Witkiewicz herbu Nieczuja to kolejny znany polski malarz a także architekt, pisarz i krytyk.
Zapisał sie w historii sztuki jako twórca stylu zakopiańskiego.
Jako 12 letni chłopiec był kurierem i zaopatrzeniowcem partyzantów podczas Powstania Styczniowego.
Jest ojcem równie sławnego syna Stanisława Ignacego Witkiewicza – "Witkacego".
Stanisław ojciec jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu i Monachium.
Studiując w Monachium mieszkał w ubogich warunkach, tam też rozchorował się na gruźlicę.
Po studiach przyjechał do Warszawy, gdzie otworzył własną pracownię malarską.
W 1886 r wyjechał w celach leczniczych do Zakopanego. Podhale zafascynowało go ogromnie i Witkiewicz osiadł tam na stałe. Z biegiem czasu wypromował styl zakopiański w architekturze.
Dzięki Stanisławowi Witkiewiczowi na przełomie IXI i XX wieku na Podhale zjeżdżali artyści i intelektualiści z całej Polski.
Artysta najczęściej malował pejzaże tatrzańskie i sceny z Powstania Styczniowego ( obrazy " Pogrzeb Powstańca", "Na pastwisku", "Krokusy i kaczeńce", " Czarny staw", "Wiatr halny").
Od 1904 r wydawał pismo  "Styl Zakopiański". Oczarowany sztuką ludową Podhala Witkiewicz stworzył koncepcję stylu zakopiańskiego jako projektant architektury i wnętrz zakopiańskich willi ( "Koliba" , "Korowinówka" – obecnie "Oksza" , własność Muzeum Tatrzańskiego). Zaprojektował również kaplicę Najświętszego Serca Jezusowego w Jaszczurówce.
Pogarszający się stan zdrowia Witkiewicza był powodem przeprowadzenia się artysty do Lowranu (dzisiejsza Chorwacja) przez wzgląd na lepszy klimat dla chorego.
Stanisław Witkiewicz zmarł tam na gruźlicę w 1915 r. Trumnę z ciałem artysty przewiozła, przez ogarniętą wojną Europę,  do Zakopanego Maria Dembowska.
Stanisław Witkiewicz został pochowany na cmentarzu na Pęksowym Brzyzku.


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Katarzyna Falkowska


Wirtualne podróże po świecie. Odcinek 41: Muzeum Kosmonautyki w Moskwie


    Tego jeszcze nie było! Dziś zabieramy Państwa w podróż w kosmos! To jedno z tych marzeń, które współdzielimy z milionami osób na całym świecie. Choć dzisiaj o kosmicznej przestrzeni wiemy znacznie więcej niż w czasach pierwszych lotów na księżyc, to jednak ten ogrom niewiedzy, która wciąż pozostaje i związana z nią ciekawość, nieustannie pobudzają naszą wyobraźnie.
     Moskiewskie Muzeum Kosmonautyki otwarto w 1981 roku, w dwudziestą rocznicę udanej misji Jurija Gagarina. Od tego czasu zgromadzono ponad 95 tys. eksponatów, z których większość jest częścią stałej ekspozycji. Znajdziemy tutaj takie pamiątki, jak: oryginalna komora wyrzutowa z 1960 roku, która odbyła lot na orbitę z dwoma psami (o imionach Biełka i Striełka), które jako pierwsze wróciły po takim locie żywe, oryginalny lądownik statku kosmicznego Sojuz-37 z 1980 roku, duplikat pierwszego sztucznego satelity Ziemi, którego wystrzelono w 1957 r., makieta modułu zstępującego statku kosmicznego „Wostok” w skali 1:1, w którym Gagarin odbył swój pierwszy lot w kosmos, makieta pierwszego, samobieżnego łazika „Łunochod”, do zdalnego poruszania się po Księżycu, odtworzona, podstawowa jednostka kompleksu orbitalnego „Mir” w skalo 1:1 (wraz z odwzorowanym wnętrzem) oraz całe mnóstwo oryginalnych i zduplikowanych skafandrów, przekrojów kapsuł i statków kosmicznych zarówno radzieckich, jak i amerykańskich różnych  lat. Poza samym Muzeum Kosmonautyki, na uwagę zasługuje jego otoczenie. Park Zdobywców Kosmosu to tylko niewielka część ogromnego, zielonego kompleksu wokół Ogólnorosyjskiego Centrum Wystawowego. W jego centralnym punkcie znajduje się 107-metrowy pomnik powstały w 1958 roku w celu upamiętnienia wystrzelenia w kosmos pierwszego sztucznego satelity. Do obelisku prowadzi Aleja Zasłużonych, którą wieńczy pomnik Konstantina Ciołkowskiego, wybitnego teoretyka dziedziny kosmonautyki tamtych czasów. Plany lotu w kosmos musimy jak na razie odłożyć na później, ale już teraz możemy udać się wirtualnie do samego muzealnego centrum kosmonautyki, jak zwykle wystarczy tylko kliknąć w podany link i uruchomić panel zwiedzania, znajdujący się u dołu strony - https://artsandculture.google.com/partner/memorial-museum-of-cosmonautics


Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim
Tekst – Michał Pick


 

 

 

 

 

 
 

Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim, Ul. T. Kościuszki 4, 89-400 Sępólno Krajeńskie, tel. 52 3880160, e@mail: sekretariat@ckissepolno.com.pl

 
Powered by: www.cdx.pl